Brazilië: het land van de samba en de adembenemende stranden. Het plan om hier de laatste 2 weken van mijn reis te vertoeven bleek een schot in de roos te zijn. Hoewel ik dit waarschijnlijk ook zou zeggen als ik dit land aan het begin of in het midden van mijn trip had geplaatst.. Het was in ieder geval heerlijk om 2 weken lang alleen in je zwembroek rond te lopen, een zonnebril op te hebben om nog iets te kunnen zien en een petje op te hebben om mijn teruggetrokken haargrens niet te laten verbranden. :)

De stad Florianopolis vormt de verbinding naar het eiland Ilha de Santa Catarina. Op dit eiland bevinden zich diverse kleine plaatsen en ongelooflijk veel stranden. Gedurende mijn reis had ik diverse aanbevelingen gekregen voor het Backpackers Share House dat direct aan het strand ligt aan de oostkant van het eiland. Omdat dit hostel mijn eerste nacht op het eiland volgeboekt was heb ik eerst een tussenstop gemaakt in Tucano Hostel dat in het centrum van het eiland ligt. Na een nacht oorlogvoering te hebben gehad met de muggen aldaar ben ik in de ochtend verder getrokken naar Barra da Lagoa waar Backpackers Share House is gelegen.

Dit hostel organiseerde veel activiteiten en had ook veel kortingsaanbiedingen voor bijvoorbeeld surflessen en sandboarden. Omdat surfen op het internet mij redelijk ligt, verwachtte ik niet veel problemen met het golfsurfen. Hoewel dit iets tegenviel lukte het wel om een aantal keer te staan tijdens de eerste les. Na het surfen stond nog een voetbalwedstrijd op het programma tegen een ander hostel. Mooi om de typerende stijl van elk land te zien; de technisch vaardige Brazilianen speelden veel door de lucht, de Fransen, Denen, Engelsen en Nederlanders probeerden veel over het zand te combineren en de Ieren en Schotten verwarden het voetbal dikwijls met rugby gedurende het spel.

Op zondagavond 28 november was Tim Verschuren voor zijn vakantie vanuit de Verenigde Staten overgevlogen naar Florianopolis. Hij zou het laatste deel van mijn trip meereizen naar Rio en daarna nog naar de watervallen van Iguazu en Buenos Aires gaan. De dagen erna in “Floripa”, zoals Florianopolis kortweg wordt genoemd, hebben we nog veel gesurft, 2 tegen 2 interlands gespeeld op het strand (uiteraard hebben we met verve de nationale kleuren verdedigd) en hebben we ook het sandboarden geprobeerd waarbij je dus met een soort snowboard van een zandberg af glijdt. In de avonduren was er ook zat te doen in het hostel. Elke avond was er om 19.30 uur “Caprinha O’clock”, waarbij iedereen in het hostel deze Braziliaanse cocktail van het huis kreeg. Vervolgens werd er ook vaak een maaltijd verzorgd in de trend van het thema van die avond. In de avonduren was er de mogelijkheid om veelal naar diverse sambafeestjes in de buurt te gaan, waardoor je jezelf eigenlijk geen moment hoefde te vervelen in dit hostel.

Op donderdag 2 december vertrok onze vlucht naar Rio de Janeiro om 5.30 uur in de ochtend. Via een tussenstop in Curitiba kwamen we uiteindelijk tegen 11.00 uur ’s ochtends in Rio de Janeiro aan. Na wat dagen met wisselend weer in Floripa te hebben gehad was het hier bij aankomst stralend zonnig en rond de 30 graden. We hadden hier voor het eerst vooraf al een hostel geboekt, omdat ik al diverse reizigers was tegengekomen die ook het idee hadden om Rio als afsluiting van hun reis te kiezen. Na een busreis van een uurtje kwamen we aan op de eindbestemming in de wijk Ipanema.

Op vrijdag zijn we naar de meest beroemde bezienswaardigheid van Rio gegaan: het beeld van Cristo Redentor. Hier vandaan heb je een heel mooi uitzicht over stad. Vervolgens zijn we naar het stadion Maracanã gegaan dat momenteel wordt verbouwd met het oog op het WK 2014 en de Olympische Spelen van 2016 alhier. In de avond zijn we naar de wijk Lapa gegaan wat bekend staat om het feest dat overal in straten plaats vindt op alle vrijdagavonden.

De dagen daarop zijn we nog naar de stranden van Ipanema en Copacabana geweest. Hier waren de surfmogelijkheden wat minder dus hebben we vooral aan het strand gelegen en af en toe een kokosnoot besteld voor de nodige vitaminen. Op de zondagavond waren Jan en Len Tonissen, die ik eerder ook al in Buenos Aires had ontmoet, in Rio voor hun laatste avond in Zuid-Amerika. Tijdens het etentje met hen begon het dusdanig hard te regenen dat we bij de weg terug tot onze knieën in het water liepen in de straten van de Copacabana.

Na een aardige boottocht op de maandagavond langs de stranden van Rio vertrok Tim op dinsdagochtend richting de watervallen van Iguazu voor de rest van zijn vakantie. Ik ben die dag nog wat laatste presentjes voor het thuisfront gaan kopen en ’s avonds zijn we nog een laatste keer met een groep uit het hostel op pad gegaan. Op de woensdagmiddag was voor mij dan ook het moment daar om naar het vliegveld te vertrekken voor de terugvlucht, via Madrid, naar Schiphol.

Inmiddels ben ik alweer een aantal dagen terug op Nederlandse bodem. Tijd om te acclimatiseren heb ik nog niet gehad door alle festiviteiten alhier. Wel realiseer ik me inmiddels heel goed dat ik veel geluk heb dat de omstandigheden zo waren dat ik een dergelijke reis heb kunnen maken. Daarbij ben ik gelukkig ook niet bestolen of ziek geworden. Al met al is het dus een waanzinnige reis geweest waarbij ik veel extreem mooie landschappen heb gezien en bovendien ongelooflijk veel leuke mensen heb mogen leren kennen. Nu is het tijd om om te schakelen..

Chau!