Hoe bereid je jezelf voor op ‘El Superclásico’? In mijn ogen kan de normale Europeaan, laat staan de nuchtere Hollander, zich niet voorbereiden op dit gekkenhuis. De rivaliteit is waarschijnlijk al vroeg in de 19^de eeuw ontstaan. River Plate en Boca Juniors hebben beide hun oorsprong in de wijk ‘La Boca’. Waar Boca Juniors nog altijd thuiswedstrijden speelt in La Boca’s La Bombonera is River Plate in 1923 verhuisd naar de wijk Núnez dat in het noorden van Buenos Aires ligt. De Engelse krant The Observer heeft een aantal jaar geleden een lijst opgesteld met de '50 sporting things you must do before you die'. Op nummer 1 stond met recht: het bezoeken van El Superclásico!

Met de bus vol gringos kwamen we aan in de buurt van het stadion. De straten waren 3 uur voor de wedstrijd al volledig wit-rood gekleurd. Tijdens de weg naar het stadion liepen we tussen de barbeques, verkopers van fanmateriaal en kregen we ook al de eerste clubliederen te horen. Één van de verkopers had een River shirt voor slechts 50 pesos (ongeveer €10,-). In het kader van integratie in het vak en bovendien een mooi souvenir kon ik daar niet voor tobben. Terwijl aan de overkant van de straat een trein passeerde waarmee nog meer schreeuwende Riversupporters arriveerden baanden we ons een weg door 5 securitychecks van het kaliber ‘lik-me-vessie’ het stadion in.

Terwijl ik bij de bovenste ring van het stadion aankwam was ik inmiddels al mijn groepsgenoten al kwijt. Ik kreeg van de dame bij de ingang 2 dagbladen in mijn handen gedrukt om te verscheuren en weg te gooien. Éénmaal binnengekomen in het kolossale El Monumental moest ik me even een minuut oriënteren in de gekte. Na wat rondkijken zag ik bovenin echter een Australisch koppel zitten dat me bekend voor kwam. Schijnbaar dachten zij hetzelfde, want ze zwaaiden hartelijk in mijn richting. Schuin achter hen was nog een plek over waar ik kon gaan staan (niet dat er enige vorm van structuur in de vakken zit). Na kort gedag zeggen vielen mijn ogen op de man naast mij die zijn vest uit deed. Onder het vest kwam het shirt van de Rotterdamse volksclub tevoorschijn. Dit gaf mij uiteraard reden om de beste man een hand te geven en te becomplimenteren met het feit dat hij het shirt van onze degradatiekandidaat draagt tijdens El Superclásico. Het werd echter nog gekker toen hij mij vertelde dat hij in Rotterdam woont en in Rhoon werkt. Kleine wereld…

Wat voor de wedstrijd al een gekte leek, werd bij opkomst van de spelers nog gekker. De spelers doen niet een warming-up in het stadion, dus ze komen daadwerkelijk voor het eerst 5 minuten voor aanvang van de wedstrijd het stadion in. Vanuit ons vak naast de “Ultras” geeft dat een fraai beeld (zie filmpje).

Tijdens de wedstrijd was het 90 minuten lang springen, schreeuwen, hossen, zingen (geen idee wat overigens). Uiteraard explodeerde het stadion bij de 1-0 van River Plate. Ook figuurlijk, want voor de Boca supporters was dit het signaal om de fakkels en vuurpijlen aan te steken en te mikken op de River supporters onder hen. Bij het eindsignaal herhaalde het feest zich wederom. Na 30 high fives met wat Argentijnse vakgenoten was het wachten tot de Boca supporters het stadion verlieten. Hier hebben ze het systeem dat geen één River supporter het stadion mag verlaten voordat alle Boca supporters zijn afgevoerd in bussen.

Ongeveer 2 uur na de wedstrijd werd ik 10 blokken van mijn hostel gedropt in het centrum van Buenos Aires. Aangezien dit gebied dichterbij La Boca ligt en Buenos Aires niet heel bekend staat om de veiligheid (minimaal 25% van mijn hostel was beroofd) leek het mij in het kader van ‘gebitsbehoud’ verstandiger om mijn River shirt even onder mijn arm te houden tijdens de wandeling terug. Omdat ik nog niet gegeten had besloot ik nog wel even traditiegetrouw mijn empanadas te halen op de hoek van de straat. Bij een eerst blik naar binnen zag ik echter elke werknemer met een River shirt aan staan. Uiteraard voor het binnenstappen mijn River shirt weer aangedaan en nog een feestje gevierd met deze Argentijnen in een empanada tent!

Over de rest van Buenos Aires kan ik niet heel veel te vertellen. Het was even omschakelen na de rust van Patagonië, want Buenos Aires heeft een echte feestcultuur onder de backpackers. Los van de feestjes hier, het bezoeken van El Superclasico, het bezoeken van het Boca stadion en nog wat wandelen door de stad heb ik niet heel veel meer noemenswaardigs gedaan. Leuk was overigens nog dat ik met Jan en Len Tonissen nog een drankje heb kunnen doen die hier net in Buenos Aires waren aangekomen.

Vanaf Buenos Aires heb ik een bus van 19 uur naar de watervallen van Iguazu genomen. Hier ben ik 2 dagen gebleven om de Argentijnse kant van de watervallen te bekijken. De watervallen bevinden zich in de jungle op het 3 landenpunt van Argentinië, Paraguay en Brazilië. Van anderen had ik al gehoord dat de Argentijnse kant het beste is, dus ik besloot om 2 dagen alles vanaf de Argentijnse kant te bekijken.

De eerste dag heb ik een wandeling van 3km door de jungle gemaakt naar een waterval waar je kon zwemmen. Vooral de wandeling was hier wel tof. Ik heb hier wat apen en diverse vogels gezien. Er zitten hier ook jaguars, puma’s en slangen, maar die heb ik (wellicht gelukkig) niet gespot.

Op dag 2 ben ik de watervallen van dichterbij gaan bekijken. Ook heb ik een bekende excursie gedaan met een speedboot waarbij je één van de watervallen in vaart. Wel lachen, maar je ziet niks en je bent doorweekt na afloop! Al met al vormen de watervallen in combinatie met de jungle wel een supermooi plaatje.

Vervolgens ben ik de grens overgestoken naar Brazilië vanwaar ik een bus had naar Florianopolis dat gelegen is aan de Braziliaanse kust. De bussen in Brazilië zijn een stuk minder comfortabel dan in de andere Zuid-Amerikaanse landen. Ik had tevens het geluk dat ik naast een Braziliaan zat die, zo verklaarde zijn vrouw later, valium had ingenomen in combinatie met whisky en wat bier. Deze beste man wist iedereen in de omgeving meerdere malen te vertellen dat al onze moeders het oudste beroep ter wereld hebben. Ik trachtte de beste man te verkondigen dat hij het in mijn geval niet bij het rechte eind had, omdat mijn lieve moeder een succesvolle kringloop winkel runt. Helaas was mijn Portugees niet toerijkend. Toen hij agressief werd tegen een andere passagier werd de bus stop gezet en is hij door de politie afgevoerd. Een enerverende binnenkomst in Brazilië.

Inmiddels zit ik op het eiland Ilha de Santa Catarina dat een onderdeel vormt van Florianopolis. Hier begint de cooling-down, maar ook de warming-up van mijn trip. Ik zal hier een week verblijven en vervolgens afsluiten in Rio de Janeiro.

Tot over 2 weken!