Buenos días!

Allereerst bedankt voor alle leuke reacties!

Na een week Spaanse les in Cusco ben ik afgelopen week in CaiCay geweest voor vrijwilligerswerk aldaar. Vrijdagavond ben ik weer teruggekeerd in Cusco, waar ik nu nog een week zal verblijven.

Cusco
Cusco is een leuke, levendige, toeristische stad. Er is elke dag wel iets te beleven en er zijn talloze excursies te boeken naar vooral verschillende Inca ruïnes, waarbij Machu Picchu uiteraard de belangrijkste is. Toch is de armoede hier goed zichtbaar. Tijdens mijn wandeling naar het centrum krijg ik ongeveer 31 flessen water, 24 kleden, 26 t-shirts, 11 massages, 5 zonnebrillen, 3 wc rollen en een plantenspuit aangeboden. Daarnaast is de kans op een flukse enkeldistorsie 25,6% gezien de enorme kraters die op sommige plekken midden in de weg zitten.

Mijn eerste week Cusco stond in het teken van de Spaanse lessen. De Spaanse taal binnen 1 week onder de knie hebben is een utopie, maar het geeft toch enige basis. In de avonduren is er ook voldoende te beleven. Elke avond kun je bij vrijwel elke bar terecht voor gratis salsalessen van 21.00-23.00 uur. Ook de Spaanse school organiseert regelmatig activiteiten. Zo hadden we vorige week donderdag een cocktail clinic waarbij je kon leren om de plaatselijke cocktail 'Pisco Sour' te maken, waarbij de lokale drank 'Pisco' de basis vormt. Ik heb inmiddels contact opgenomen met het Erasmus MC, want volgens mij is dit geestrijk vocht een spotgoedkope manier om wonden te ontsmetten.

Op vrijdag zijn mijn huisgenoten vertrokken. Dit was voor huisbaas Carlo ook reden om zelf naar beneden te verhuizen, omdat er geen nieuwe vrijwilligers kwamen. Na alle verhuisperikelen in Nederland de laatste weken stond ik dit weekend met mijn goede gedrag weer spullen van 2 hoog naar beneden te sjouwen. De zondag was dit echter niet het geval, want toen ben ik in alle vroegte naar het centrum vertrokken voor een tour langs een aantal Incaruïnes hier in de omgeving. Dit was erg indrukwekkend, maar voor mij iets te toeristisch. Ik zat in een bus vol met voornamelijk Amerikanen die zelfs het op groen springen van een stoplicht 'wooow.. really amazing' vonden. Wel mooi was dat tijdens de beklimming van één van de ruïnes een Peruaan van bovenin de bergen regelrecht, alle paden negerend, naar beneden kwam rennen. Ik vind het mooi om contact te maken met de locals, dus deze prachtvent heb ik uiteraard ook nog even aangehouden.

CaiCay
CaiCay is een pittoresk, armoedig plaatsje op ongeveer een uur rijden van Cusco. In dit dorpje heb je het idee dat je 80 jaar terug gaat in de tijd: wegen zijn onverhard, huizen zijn te vergelijken met een stenen muur, overal op straat lopen zwerfhonden en allerlei soorten vee, er is geen internet, geen telefoons .. je vraagt je af: wat is er dan wel? Nou, een ongelofelijk mooie omgeving!

Het vrijwilligerswerk kwam neer op het vermaken van de lokale kinderen na schooltijd van 15.00-17.00 uur. Ik verbleef samen met Chris, een 45 jarige Ier, op het opvangtehuis waar alle kinderen dagelijks naar toe kwamen. Ze konden hier lezen, tekenen, Engels leren en diverse sportactiviteiten doen. Op de donderdag hadden we een voetbalwedstrijd geïnitieerd op een plein dat centraal in het dorp ligt. Hieruit bleek dat de Peruanen geen geboren straatvoetballers zijn. Waar ik, zijnde notoire voorstopper, op de Nederlandse pleintjes nog regelmatig werd gedegradeerd tot Houten Klaas, was ik hier in staat om op swingende wijze mijn Peruaanse opponenten te parkeren als bronzen beelden.

Een simpele rekensom leert echter dat 2 uur werk per dag ook betekent dat er 22 uur overblijft om te besteden. Dit kan pittig zijn in een dergelijke omgeving. Gelukkig was Chris ook fan van outdoor activiteiten en zo zijn we elke dag vroeg in de morgen de bergen in gegaan. Één dag hebben we een wandeling gemaakt naar een touwbrug die door de Inca's ontworpen was. Op 2 andere dagen hebben we 2 bergen beklommen. Dit heeft mijn lichaam de nodige adrenaline opgeleverd en mijn armen een x-aantal schrammen en sneeën, maar dit was een fantastische ervaring.

Ook het contact met de lokale mensen hier was goed. Tijdens de afdaling van één van de bergen passeerden we een wei waar we in de ochtend al een praatje hadden gemaakt met de boeren. Bij terugkomst begonnen ze net aan het eten, waar we zelf ook een vorkje mee mochten prikken. Erg bijzonder als je beseft dat deze mensen echt totaal niks hebben, maar toch hun eten delen. Aan het einde van de middag zijn we dan ook terug gegaan om hen te trakteren op fruit en een cerveza (ik geef toe, een iets wat merkwaardige combinatie). Dit werd enorm gewaardeerd. Na een drankje, 26 omhelzingen en minstens zoveel bedankjes keerden we weer terug naar het project.

Het komt er op neer dat ik het Zuid-Amerikaanse begrip 'tranquillo' nog niet heb mogen ervaren. De Andes heeft me de afgelopen week diverse keren kapot laten gaan, maar dit waren wel geweldige ervaringen. Na gisteren nog een mountainbiketocht gehad te hebben kon ik vandaag een keer uitslapen. Maandagochtend vertrek ik om 7.00 uur naar Machu Picchu, wat één van de hoogtepunten van de trip zou moeten zijn. Woensdag keer ik terug in Cusco en heb ik nog 4 uur Spaanse les. Donderdag staat raften op het programma en in het weekend vertrek ik richting Lake Titicaca in het Oosten van Peru.

Hasta la proxima!